Culinair Nieuws

Nick gooit niks weg. Natuurlijk niet. Niet dat hij duurzaam is, hij is een slimme liefhebber. Zo’n twee maanden geleden zong ik de lof over een gerijpte hesp die ik in huis had. Het kunstwerk is ondertussen wijlen. Wat overbleef, waren wat botten, de ‘hiel’ en het zwoerd. Alles bijeen nogal veel botten… De botten komen langzaam, sneetje per sneetje, opgerezen uit het vleesoppervlak van de hesp, zoals een schat bij een archeologische opgraving. Eigenlijk is het wat teleurstellend, want uiteindelijk blijkt er veel minder hesp in zo’n hesp dan oorspronkelijk gedacht. (Terzijde: er werd mij opgemerkt dat ik voor huisverbruik de hesp verkeerd had aangesneden. Wanneer men sneetjes afhaalt dwars op de richting van het been, is er minder open vlees­oppervlak dat kan uitdrogen. Zoals ik het gedaan had, in de langsrichting, krijg je wel langere sneden. Dat is handig in een winkel.) De beenderen bleken van een nog jong zwijntje te komen. Jonge dieren… Lees Meer over: Culinair ontdekt: botten.

Ken je Kees? Kees is kaas, maar dan anders. Kees verhoudt zich tot Kaas als Becel tot boter. Lees het hier zelf maar even. Wat mij betreft een triest product, want kaas en boter zijn vorige week in hun volle glorie en eer herstelt. Niemand heeft meer behoefte aan Becelkaas. Ook Harvard’s professor Walter Willett, vroeger samen met Martijn Katan op de bres tegen vet, verklaarde afgelopen week vanuit Denemarken dat zelfs verzadigd vet niet gevaarlijk meer is. Willett is nog wereldberoemder in de hele wereld dan Katan in de Nederlandse media. Hier raast professor Katan door tegen vet en inspireert hij tot Kees, terwijl we volgens Willett weer aan de kaas kunnen. En wie moeten we nou geloven Kees en Katan of Walter Willett? Willett natuurlijk, want die… Lees Meer over: Kees Kaas.